پیشرانه ۱۳۵۰ اسبی ۳ دهه قبل ب‌ام‌و در فرمول ۱

بی ام و 85 چهارشنبه ۳۰ فروردین ۹۶ رضا حیدرزاده
پیشرانه ۱۳۵۰ اسبی ۳ دهه قبل ب‌ام‌و در فرمول ۱

ب‌ام‌و نزدیک به دو دهه در فرمول ۱ حضور داشته است. کار این برند باواریایی در فرمول ۱ به عنوان تامین کننده‌ی پیشرانه برای تیم برابم در سال ۱۹۸۲ آغاز شد اما در سال ۲۰۰۶ بود که این شرکت با خرید تیم سائوبر یک شرکت کننده رسمی فرمول ۱ شد. هرچند، در ادامه‌ی بحران اقتصادی جهانی، ب‌ام‌و مجبور شد در سال ۲۰۰۹ از مسابقات خارج شود؛ بنابراین بدون هیچ شکی می‌توان گفت بهترین دوران باواریایی ها در فرمول ۱ در دهه‌ی ۸۰ میلادی بوده است.
در سال ۱۹۸۲ برنی اکلستون تیم برابم را خرید و با امضای توافقنامه‌ای در سال ۱۹۸۰ استفاده از پیشرانه‌های ب‌ام‌و را آغاز کرد. توسعه‌ی پیشرانه زمان‌بر بود اما ب‌ام‌و با کسب اولین قهرمانی در گرندپری کانادای سال ۱۹۸۲ استارتی دل‌چسب در فرمول ۱ زد.

فصل بعد، برابم BT52 که از پیشرانه‌ی ب‌ام‌و سود می‌برد به قهرمانی نلسون پیکه کمک کرد.

پیشرانه‌ی تأمین شده توسط ب‌ام‌و نسخه‌ی ۴ سیلندر ۱.۵ لیتری توربو با کد M12/13 بود. این پیشرانه بر پایه‌ی بلوک پیشرانه‌ی M10 که در ابتدا تنها ۸۰ اسب بخار تولید می‌کرد ساخته شد. پیشرانه‌ی M10 برای اولین بار در سال ۱۹۶۱ معرفی شده بود.

ب‌ام‌و در فرمول 1
در همان زمان پیشرانه‌های توربو محدودیت ۱.۵ لیتری در فرمول ۱ داشتند بنابراین نسخه‌ی M10 ساختاری مناسب برای شروع کار بود.

پیشرانه‌ی M12/13 در ابتدا توسط ب‌ام‌و در فرمول ۲ استفاده شد اما باواریایی ها شاهد موفقیت رنو با اولین پیشرانه‌ی توربو در فرمول ۱ بودند و بدین ترتیب تصمیم گرفتند تا وارد میدان شوند.

تا سال ۱۹۸۵ این پیشرانه بیش از ۱۳۵۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که حتی با در نظر گرفتن استانداردهای ب‌ام‌و نیز خروجی دیوانه‌واری محسوب می‌شود. در حقیقت، Paul Rosche که توسط ب‌ام‌و به عنوان پدر پیشرانه‌ی قهرمان معرفی شده اذعان داشته که ب‌ام‌و حتی نمی‌دانسته این پیشرانه توانایی تولید چه مقدار قدرت را دارد. او گفته بود:

این پیشرانه باید قدرت ۱۴۰۰ اسبی می‌داشت اما ما خروجی دقیق را نمی‌دانستیم زیرا دینامومتر قدرت بیشتر از ۱۲۸۰ اسب بخار را نشان نمی‌داد.

به منظور به دست آوردن چنین قدرتی بی ام‌و مجور بود تا فشار را به ۸۰ PSI برساند. این میزان فشار توسط توربوی تنهایی تهیه می‌شد که اندازه‌ای تقریباً برابر با خود پیشرانه داشت.

حتما بخوانید:   عدم همکاری لوئیس همیلتون با هم‌تیمی‌اش

M12/13 به عقیده‌ی بسیاری قدرتمندترین پیشرانه‌ی فرمول ۱ بوده که تاکنون ساخته شده است.

بنتون از خودرو هایی با پیشرانه‌های ساخت ب‌ام‌و در اولین فصل حضور خود در فرمول ۱ (سال ۱۹۸۶) استفاده کرد و در همان سال قهرمان گرندپری مکزیک شد؛ اگرچه که بنتون در سال ۱۹۸۷ از پیشرانه‌های فورد استفاده کرد.

به خاطر ماهیت تأخیری پیشرانه‌ی توربو، راندن چنین خودرویی و به دست آوردن زمانی مناسب در پیست واقعاً سخت بود. در سال ۱۹۸۶ و در گرندپری ایتالیا، خودروی B186 بنتون با رسیدن به سرعت ۳۵۱.۲۲ کیلومتر در ساعت توانست سریع‌ترین سرعت خط مستقیم خودرویی توربو را به دست آورد.

منبع پدال

این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

نظر شما !!!

نظر شما برای “پیشرانه ۱۳۵۰ اسبی ۳ دهه قبل ب‌ام‌و در فرمول ۱”